RSS  

انتظار ساختن فيلمي عادي و استاندارد از برادران کوئن انتظار بيهوده يي است چرا که فيلم هاي آنان در عين شگفتي و درخشندگي قابل پيش بيني شان، آثاري غيرعادي هستند که در ميان ديگر آثار هاليوودي کاملاً به چشم مي آيند. فيلم اخير آنان نيز گرچه فاقد ابزارهاي معمول براي جذب مخاطبان به سالن هاي سينما بوده و فروش بالايي نداشته است، اما به مولفه هاي ثابت فيلم هاي اين دو برادر کاملاً وفادار مانده و در سايه همين مولفه ها به فيلمي جاده يي آن هم از نوع غيرعادي اش تبديل شده است. مولفه هايي همچون تکيه بر درام داستاني و استفاده از خشونت همراه با شوخي هاي عجيبي که در بطن اثر تنيده شده اند، در تمام فيلم هاي برادران کوئن وجود دارند و در اين فيلم در قالبي جديد به تصوير کشيده شده اند.
البته همين که يکي از رمان هاي کورمک مک کارتي يعني «پيرمردان وطن ندارند» به بهترين شکل ممکن به فيلم تبديل شده، شايسته تقدير است؛ چرا که بسياري معتقدند مک کارتي از آن دسته نويسندگاني است که آثارشان غيرقابل اقتباس بوده و رفتن به سمت بازآفريني آنها اشتباه محضي است که تنها از فيلمسازان ساده لوح سر مي زند. با اين حال، جوئل و ايتان با تکيه بر همان مولفه هاي هميشگي به ساخت فيلم خود بر اساس داستان جذاب رمان توجه داشته اند و پايان باز آن نتوانسته آنان را از تصميم خود منصرف کند. همين پايان باز يکي از دلايلي است که شايد مانع جذب مخاطبان انبوه به سالن هاي سينما شود و در عين حال صداي بسياري از تماشاگران را هم درآورد. اما جالب است که کوئن ها مثل هميشه با تکيه بر نبوغ خاص خود اين مشکل را هم از سر راه برداشته و كار را به اثري درخشان تبديل کرده اند. اثري درخشان که البته تنها به کام مخاطبان صبور خوش آمده و مخاطبان عجول را از فيلم مي راند. هميشه با خودم فکر مي کردم پايان باز در فيلم هاي سينمايي نشانگر ناتواني فيلمساز و فيلمنامه نويس در نتيجه گرفتن از داستان است؛ تماشاي «پيرمردان...» خلاف آن را به من ثابت کرد.

داستان فيلم در عين حال كه پيچيدگي هاي زيادي هم دارد، از اين نظر با «رواني» آلفرد هيچکاک قابل مقايسه است چراکه مانند اين اثر تاثيرگذار هيچکاک، مانع ارتباط همذات پندارانه مخاطبان با شخصيت هاي فيلم مي شود و آنان را در تعليقي دائمي قرار مي دهد. از سوي ديگر، با آثار کمدي برادران کوئن (مانند«بي رحمي تحمل ناپذير») تفاوت هاي بسياري دارد و اما باز هم با شوخي هاي سياهي اشباع شده که اغلب توسط شخصيت تامي لي جونز به فيلم تزريق شده اند.

فيلم هاي برادران کوئن در کنار مولفه هاي فوق، آثاري هستند که هميشه و در همه حال، قواعد ژانر و محدوديت هاي مرتبط با آن را ناديده گرفته و در هر شرايطي و با هر داستاني به سبک کوئني خود وفادار مي مانند. «پيرمردان...» هم متاثر از چنين رويکردي ساخته شده، به همين دليل فيلم وسترني است که هيچ شباهتي به فيلم هاي وسترن ندارد، تريلري جنايي است که با ساير تريلرهاي جنايي متفاوت است و فيلمي کمدي است که با اتکا به شيوه هاي بديع خود، مخاطب را مي خنداند و به هيچ وجه از قواعد مرسوم ژانر کمدي تبعيت نمي کند. از اين جهت «پيرمردان...» شباهت هاي بسياري با «فارگو» دارد که با استفاده خلاقانه از همين رويکرد به يکي از بهترين هاي تاريخ سينما بدل شد و تحسين هاي بسياري را برانگيخت. «پيرمردان...» هم مانند «فارگو» با بسياري از فيلم هاي هم روزگار خود متفاوت است و مانند همان فيلم گرچه در پايان، برخي مخاطبان را راضي نمي کند اما مخاطبان بسياري را مي توان يافت که به مرور زمان و پس از واکنش هاي سريع و نه چندان متفکرانه معمول، لبخندي بر لبان شان نقش مي بندد و سر خود را به نشانه تحسين تکان مي دهند؛ تحسيني که به مراتب از عکس العمل هاي لحظه يي ماندگارتر و نشانگر تاثير فوق العاده، زيرکانه و البته هوشمندانه يک فيلم بر مخاطب است. با استناد به چنين دلايلي است که معتقدم «پيرمردان وطن ندارند» از بهترين آثار به نمايش درآمده در سال 2007 و البته يکي از نمونه هاي ناب سينمايي اين چند سال است.منبع :سیمافیلم