<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >
<channel>
<title>سینما از 30نما.......</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/</link>
<description>سینما از 30نما</description>
<language>fa</language>
<generator>blogfa.com</generator>
<lastBuildDate>Mon, 14 Sep 2009 14:59:18 GMT</lastBuildDate>
<item>
<title>درباره ی فیلم&quot; v for vendetta&quot; </title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-44.aspx</link>
<description>
&lt;p align=&quot;baseline&quot;&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 0, 0);&quot;&gt;آرمانها نمی میرند...&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;img src=&quot;http://filmjournal.net/dave1975/files/2006/10/v_for_vendetta.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ـ جایی که ترس ابزار نهایی حکومت نباشد ...&lt;br /&gt;
من به تو عشق می 
ورزیدم ...&lt;br /&gt;
اما بی آنکه چیزی در تو مرا به هیجانی آلوده بکشاند ...&lt;br /&gt;
با تو 
رقصیدم ...&lt;br /&gt;
و تنها نگاه مهرمندانه من در عمق چشمان تو&lt;br /&gt;
خلاصه ی تمام عشقم به 
تو و وجود ارزشمند تو بود ...&lt;br /&gt;
وقتی مرا از پشت نقابم بوسیدی ... چشمهایم را بر 
عشق بستم و ...&lt;br /&gt;
رفتم.....&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;به ادامه مطلب بروید...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Mon, 14 Sep 2009 14:59:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=44</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-44.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>تحلیل شخصیت جوکر در فیلم &quot;شوالیه تاریکی&quot;</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-45.aspx</link>
<description>
&lt;font size=&quot;3&quot; face=&quot;tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif&quot; style=&quot;color: rgb(255, 0, 0);&quot;&gt;&lt;strong&gt;جوکری که خالقش را کُشت&lt;/strong&gt;&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;font size=&quot;3&quot; face=&quot;tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif&quot; style=&quot;color: rgb(255, 0, 0);&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://miladico.persiangig.com/image/Weblog/Joker/thedarkknight35.jpg&quot; /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;وقتی جسد هیث لجر 28 ساله را در روز 22 ژانویه 2008 در آپارتمانش در
نیویورک پیدا کردند، جک نیکلسون در اولین واکنش رسمی‌اش گفت: &quot;به‌اش در
مورد آخر و عاقبتِ بازی کردن در نقش جوکر هشدار داده بودم.&quot; هرچه باشد
نیکلسون در فیلم «بت‌من» (1989) ساخته تیم برتون بازی در نقش جوکر را
تجربه کرده بود و به قول خودش هم تا مدت‌ها درگیر دنیای این شخصیت عجیب و
غریب بوده. تازه اگر در شخصیت جوکری که نیکلسن خلق کرده دقیق شویم
می‌بینیم که تیم برتون بیشتر سعی کرده تا جنبه‌های بازیگوشانه و
شیطنت‌آمیز شخصیت جوکر را وارد دنیای فانتزی فیلم‌اش بکند و جوکری که در
آن فیلم می‌بینیم به موجودی شبیه است که اسیر دست وسوسه‌های شیطانی ست اما
جوکری که مدنظر کریستوفر نولان، کارگردان «شوالیه تاریکی»، بوده چیزی جز
تجسم عینی شیطان نیست....&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;به ادامه مطلب بروید...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Sat, 08 Aug 2009 10:08:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=45</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-45.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>نقدی بر فیلم&quot;نیمه ماه&quot;</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-43.aspx</link>
<description>
&lt;p style=&quot;color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;&quot;&gt;&lt;font size=&quot;4&quot;&gt;-رقص مرگ بر شانه های شاعرانگی-&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://dorcd.com/ax/files/jp3soi3w0i86c1lwjccw.jpg&quot; /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;font&gt;خلاصه داستان:&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;font&gt;نيوه‌مانگ(نیمه ماه) داستان مامو، نوازنده‌ پير واسطوره ای كردستان است که، همراه فرزندانش سفري را براي اجراي كنسرت در عراق پس ازسرنگونی حکومت صدام آغاز مي‌كند. در اين سفر، كاكو مرد ميان‌سالي كه خود را ارادت‌مند مامو مي‌داند، به عنوان راننده و با اتوبوسي كه از دوستش قرض گرفته است، او را همراهي مي‌كندمامو در اين سفر به سراغ زن خواننده‌اي به نام هشو(هدیه تهرانی)مي‌رود كه سال‌هاست همراه چندین زن ديگر در تبعيد به سر می برداما هشو صداي پيشينش را همراه با اعتماد به نفس از دست داده است. آن‌ها در مسير عبور از مرز با حوادث و موانع متفاوتي روبه‌رو مي‌شوند....&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;font size=&quot;2&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 51);&quot;&gt;ادامه مطلب را بخوانید..&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
<pubDate>Wed, 15 Jul 2009 18:32:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=43</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-43.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>نقد فیلم سویینی تاد</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-42.aspx</link>
<description>
&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;font size=&quot;5&quot; style=&quot;color: rgb(255, 0, 0);&quot;&gt;هرگز فراموش نکن - هرگز نبخش&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;font size=&quot;5&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Tahoma&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://media.movieweb.com/news/11.2007/s2.jpg&quot; /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;خلاصه داستان:سالهای پیش در شهرلندن آرایشگر جوانی به نام بنجامین بارکر (جانی دپ) به همراه همسرودخترزیبایش زندگی میکردند. بارکر عاشق خانواده اش بود. اما&lt;span&gt;  &lt;/span&gt;قاضی ستمگری(آلن ریکمن)&lt;span&gt;  &lt;/span&gt;که در آنجا زندگی میکرد بواسطه یک اتهام ساختگی وبرای بدست آوردن همسرو دختر زیبای بارکراورا به استرالیا تبعید می کند و زن و دختر او را در اختیار میگیرد. بارکر بعد از بازگشت از تبعید به دنبال مغازه آرایشگری خود میرود و با دوست قدیمی خود خانم لاوت دیدار می کند.او حالا نام خود را از بنجامین بارکر به سویینی تاد تغییر میدهد و دوباره شروع به کار می کند. او کارش را دوباره آغاز می کند اما این بار به شکلی دیوانه وار.او زین پس تصمیم به انتقام از جامعه ی فاسد لندن میگیرد و در ادامه میبینیم مشتریانش را با فجاعت به قتل میرساند وبه کمک دوستش از گوشت تنشان پیراشکی درست میکندو به مردم میفروشد ودر نهایت فیلم با پایانی تراژیک خاتمه می یابد که ما به خاطر لونرفتن قصه به همین چند خط بسنده میکنیم...&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-size: 10pt; font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif;&quot;&gt;ادامه مطلب را بخوانید...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Thu, 07 May 2009 15:29:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=42</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-42.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>تحلیلی بر فیلم زیبای &quot;بهار، تابستان، پائیز، زمستان و بهار&quot;</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-41.aspx</link>
<description>&lt;img width=&quot;378&quot; height=&quot;567&quot; src=&quot;http://www.balboamovies.com/posters/spring_summer_fall.jpg&quot; /&gt;



&lt;p&gt;« &quot;بهار، تابستان، پائیز، زمستان و بهار&quot;ثابت می­کند که گاهی محلی ترین داستان، جهانی ترین داستان
است و ساده ترین داستان، پیچیده ترین داستان است.» کری ریکی / فیلادلفیا
اینکوایر&lt;/p&gt;&lt;p&gt;کیم کی دوک فیلمساز معروف کره ­ای در اثر نسبتا
جدید­اش(بهار، تابستان، پاییز، زمستان و بهار/2003) پا به ورطه تازه ای
گذاشته است. دیگر از آن همه تصاویر خشن و تهوع­ آور و آن نماهای نزدیک از
چهره کاراکترها خبری نیست ولی هرچه هست باز محور فیلم تازه ­اش انسان است
با همان اعمال و رفتار و باطبع سرنوشت ­اش. در اثر جدید کیم کی دوک­ حرکات
و سکنات انسان ها اثری چندین برابر از گذشته بر پیرامونشان بجای می­گذارند
و دود ­اش نیز غلیظ تر به چشمان شخص فرو می­رود ولی هرچه هست نوک پیکان
فکری کیم کی دوک­ اینبار دقیقا اصالت وجود را هدف قرار داده است. داستانی
آرام و بدور از پیچیدگی با نگاه مدرنی که به زندگی دارد، با آن نماهای
بلند که مخصوص سینمای مدرن است و نپرداختن و عدم وسواس زیاد به گره­ های
فیلم­نامه باعث شده است که اکثر نقدها و یا بهتر است بگوییم تحلیل­ها با
شرح و خلاصه­ای از فیلم همراه باشد. من نیز بر همین منوال شرح مختصری بر
هر یک از اپیزودهای فیلم می­نویسم.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;ادامه مطلب را بخوانید..&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
</description>
<pubDate>Sat, 04 Apr 2009 07:37:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=41</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-41.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>زمان و نامیرایی در سینمای آندری تارکوفسکی</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-40.aspx</link>
<description>
&lt;img width=&quot;469&quot; height=&quot;562&quot; src=&quot;http://www.ido.ir/myhtml/article/1385/m07/13850730011.jpg&quot; /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;اکنون تنها یک نابغه می­تواند انسانیت را نجات بخشد نه یک پیامبر، ... ولی او کجاست؟ این مسیح کجاست؟. (تارکوفسکی)&lt;br /&gt;من، بالاتر از همه به شخصیتی علاقه دارم که ظرفیت قربانی کردن خویش و شیوه زندگی اش را داشته باشد. (تارکوفسکی)&lt;br /&gt;آدمیان همواره چشم انتظار پایان بوده اند. شاید به این دلیل که زندگی
رضایت بخشی نداشتند. اما جدا از این، زندگی ادامه یافته است. راست است که
هنوز بمب اتم کار را تمام نکرده است، تنها معنایی استوار بر آپوکالیپس
آفریده است. (تارکوفسکی)&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 255);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;به ادامه مطلب بروید...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Thu, 26 Feb 2009 16:17:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=40</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-40.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>بیوگرافی کلینت ایستوود</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-39.aspx</link>
<description>
&lt;br /&gt;&lt;p&gt;ابتدانکات مهم زندگی او: &lt;br /&gt;- او 8 بار برای کارگردانی و تهیه کنندگی
فیلم‌هایش نامزد دریافت جایزه اسکار شده و برای «نابخشوده» و «دختر میلیون
دلاری» آن را برده است. (و 2 تای دیگر برای «رودخانه مرموز» و «نامه‌هایی
از ایووجیما» بوده است) 2 بار نیز نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد
برای «نابخشوده» و «عزیز میلیون دلاری» شده است که هیچگاه آن را نبرده
است. او یکی از سه کارگردان زنده‌ای است (همراه میلوش فورمن و فرانسیس
فورد کاپولا) که برنده دو جایزه اسکار بهترین فیلم است. در سن 74 سالگی او
پیرترین کسی است که این افتخار را به دست آورده است. &lt;br /&gt;- ایستوود در سال 2007 برای فیلم «عزیز میلیون دلاری» نامزد دریافت جایزه گرمی بهترین موسیقی متن شد. &lt;br /&gt;-
ایستوود در اوایل سال 2007 نشان افتخار فرانسه که بالاترین نشان شهروندی
دولت فرانسه است را از دست ژاک شیراک دریافت کرد. شیراک او را &quot;بهترین
هالیوود&quot; خواند. &lt;br /&gt;- او هم اکنون در حال کار روی پروژه «اولین مرد» درباره نیل ارمسترانگ، اولین انسانی که قدم بر ماه گذاشت، است. &lt;br /&gt;-
او یک بار شهردار یک شهر کوچک ثروتمند در کالیفرنیا شد. شهروندان این شهر
4000 نفری با 72.5 درصد آرا او را انتخاب کردند اما او حتا برای دومین بار
خود را نامزد هم نکرد. به این علت که تصمیماتی که نیاز بود برای این شهر
کوچک بگیرد کم بود. از جمله این تصمیمات ممنوعیت خوردن بستنی در پیاده‌رو
بود. او در همین زمان کار روی Heartbreak Ridge و «پرنده» را تمام کرد. &lt;br /&gt;-
او با این‌که یک جمهوری‌خواه است و در انتخابات سال 1968 از نیکسون
طرفداری کرده است خودش را طرفدار آزادی فردی می‌داند و می‌گوید &quot;هر کسی
نفر دیگر را تنها می‌گذارد.&quot; او در راستای همین عقیده جنگ عراق را محکوم
می‌کند. &lt;br /&gt;- انجمن محافظه‌کاران اجتماعی «عزیز میلیون دلاری» را به خاطر این‌که از نظر آن‌ها طرفدار کشتن بیماران لاعلاج است تقبیح کرده‌اند. &lt;br /&gt;- او دو بار ازدواج کرده و 5 دختر و دو پسر دارد. &lt;br /&gt;-
او مالک یک کلوپ گلف در مونتری کانتی است. این کلوپ که فقط اعضایی که دعوت
می‌شوند می‌توانند از آن استفاده کنند،300 عضو دارد و حق عضویت آن 500
هزار دلار است. &lt;br /&gt;- او یک عاشق موسیقی است و سبک جاز. ایستوود همچنین مجموعه ارزشمندی از صفحه‌های 33 دور گرامافون دارد. &lt;br /&gt;- تیم رابینز و مورگان فریمن برای بازی در فیلم‌های او در دو سال پیاپی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. &lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 0, 204);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;ادامه مطلب را بخوانید&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;img src=&quot;http://www.cinemaretro.com/uploads/clinteastwoodBIG_468x569.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
</description>
<pubDate>Wed, 21 Jan 2009 10:08:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=39</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-39.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>سینمای ایران ....درجا..یک ...دو ...سه...چهار...</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-38.aspx</link>
<description>
&lt;p align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;img width=&quot;547&quot; hspace=&quot;0&quot; height=&quot;337&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;bottom&quot; style=&quot;width: 547px; height: 337px;&quot; src=&quot;http://www.cinegah.com/NewsImages/cinema-86-12b.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;font size=&quot;4&quot;&gt;نگاهی به وضعیت سینمای ایران &lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;font color=&quot;#0000ff&quot; style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;درصورت تمایل ادامه مطلب را بخوانید...&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Wed, 31 Dec 2008 18:17:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=38</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-38.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>درباره ی فیلم inland empire ساخته ی دیوید لینچ</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-37.aspx</link>
<description> &lt;img width=&quot;489&quot; hspace=&quot;0&quot; height=&quot;361&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;bottom&quot; src=&quot;http://www.japanesemoviepostercompany.com/jpegs/INlandEmpireCHirashi.jpg&quot; style=&quot;width: 489px; height: 361px;&quot; /&gt; 
&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;دیوید لینچ کارگردان شهیر سینمای سورئالیسم ، دست به کاری نوین و خلق اثری متفاوت زده است. اینبار او بدون فیلم نامه شروع به ساخت فیلم کرده است و همچنین بجای نگاتیو از دوربین دیجیتال استفاده کرده است و گفته است دیگرهرگز با نگاتیو فیلم نخواهد ساخت. &lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font color=&quot;#0000ff&quot; style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 0);&quot;&gt;به ادامه مطلب بروید...&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Sun, 16 Nov 2008 09:30:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=37</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-37.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>درباره «جایی برای پیرمردها نیست» ساخته برادران کوئن</title>
<link>http://khtarrahan.blogfa.com/post-36.aspx</link>
<description>
&lt;img width=&quot;392&quot; hspace=&quot;0&quot; height=&quot;577&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;bottom&quot; src=&quot;http://images.amazon.com/images/P/B00118T63C.01.LZZZZZZZ.jpg&quot; style=&quot;width: 392px; height: 577px;&quot; /&gt;
&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot;&gt;انتظار ساختن فيلمي عادي و استاندارد از برادران کوئن انتظار بيهوده يي است چرا که فيلم هاي آنان در عين شگفتي و درخشندگي قابل پيش بيني شان، آثاري غيرعادي هستند که در ميان ديگر آثار هاليوودي کاملاً به چشم مي آيند. فيلم اخير آنان نيز گرچه فاقد ابزارهاي معمول براي جذب مخاطبان به سالن هاي سينما بوده و فروش بالايي نداشته است،  اما به مولفه هاي ثابت فيلم هاي اين دو برادر کاملاً وفادار مانده و در سايه همين مولفه ها به فيلمي جاده يي آن هم از نوع غيرعادي اش تبديل شده است. مولفه هايي همچون تکيه بر درام داستاني و استفاده از خشونت همراه با شوخي هاي عجيبي که در بطن اثر تنيده شده اند، در تمام فيلم هاي برادران کوئن وجود دارند و در اين فيلم در قالبي جديد به تصوير کشيده شده اند...&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;font color=&quot;#000099&quot; style=&quot;background-color: rgb(0, 255, 51);&quot;&gt;ادامه مطلب را بخوانید..&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/div&gt;</description>
<pubDate>Sun, 02 Nov 2008 14:23:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=khtarrahan&amp;postid=36</comments>
<dc:creator>khtarrahan</dc:creator>
<guid>http://khtarrahan.blogfa.com/post-36.aspx</guid>
</item>
</channel>
</rss>
